VAN ZELFBEVREDIGING KUN JE BLIND WORDEN AFLEVERING 2

VISITORS

AmazingCounters.com
Bert Plomp, boek "When I was young", verhalen en columns.

 

VAN ZELFBEVREDIGING KUN JE BLIND WORDEN

Aflevering 2: Waar koop je en hoe gebruik je een condoom.

 

De meeste aandacht ging vooralsnog uit naar voetbal en foto’s van voetbalteams en wedstrijdfoto’s.

Bij de vele partijtjes voetbal op het plein, kwamen geleidelijk aan ook wat meisjes onze aandacht trekken.

Na het voetbal verzamelden enkele van onze jongens en enkele van deze meisjes zich in het bushokje: eindhalte van lijn 4.

Twee meisjes waren altijd present. Zij waren de dochters van de melkboer aan de Koningsweg.

Wat in het bushokje begon met enig duw- en trekwerk, ontwikkelde zich na verloop van tijd tot elkaar wat oppervlakkig betasten. Het waren met name de jongens die de meisjes onderzochten op verschillen.

In het bijzonder de jongste, en tevens de kleinste van de twee zuivelmeisjes, stond daar niet echt onwelwillend tegenover.

Een andere gelegenheid waarbij de mogelijkheden zich volop voordeden de meisjes beter te verkennen, was in de zomer in en rond het zwembad.

Zomers gingen we vrijwel iedere mooie dag naar het Kromme Rijn Zwembad.

Aldaar konden we op onze handdoeken dicht tegen de favoriete meisjes aan gaan liggen en voortdurend hun ruggetjes insmeren met zonnebrandolie. Uitsluitend de achterzijde, want de voorkant werd door de meisjes in kwestie toch nog als iets te intiem ervaren. Toch was het directe wrijvende contact met de huid van een fraai meisje een verrukkelijke, prikkelende ervaring en al een hele slag op weg naar meer, op weg naar het “veroveren” van een meisje.

Aan het einde van zo’n zonnedag in het zwembad, vertrok je - als de inspanningen tenminste succesvol waren geweest - samen met je favoriete meisje hand in hand op de fiets terug naar de stad.

Het viel op dat de minder aantrekkelijke meisjes en de meisjes die nog niets van jongens wilden weten, met licht tot serieus verbrande schouders en ruggetjes huiswaarts keerden.

 

Van school uit werd onder de titel “lichamelijke opvoeding” ook veel gedaan aan zwemmen. Voor ons vond dat zwemmen wekelijks plaats in het overdekte zwembad “Den Hommel” in Oog in Al.

Als jongens richtten wij ons vooral op het aspect lichamelijke opvoeding. We deden er alles aan om de lichamelijke contouren van meisjes visueel “in kaart” te brengen. Vooral de tactiek van het per ongeluk het verkeerde kleedlokaal of de verkeerde douchruimte binnenrennen, was heel populair.

Ook in het water kwamen veel van die “onopzettelijke” lichamelijke contacten met meisjes tot stand: na een diepe duik in het water de weg naar de waterspiegel met de handen of het hoofd zoeken en dan zonder enige opzet het lichaam van het beoogde meisje beroeren.

Op deze banale wijze heb ik geleidelijk aan méér belangstelling gekregen voor meisjes dan voor het voetbal. Echter het duurde nog zeker 2 jaar, dus toen ik 16 jaar oud was, eer ik dacht over genoeg ervaring te beschikken om het eens serieuzer aan te pakken.

Op één van mijn keldertochten in het centrum van Utrecht had ik een mooie blondine, Ellen genaamd, getroffen. Ze leek wel op één van de dames, maar dan in geklede uitvoering, uit één van de Zweedse fotoboekjes.

Haar vader was tandarts met een praktijk aan de Maliesingel. Oftewel, met zo’n meisje kon je gerust thuis komen. Toch niet, want mijn ouders waren nog lang niet zo ver dat je je veroveringen mee naar huis kon nemen.

Hoewel ze zich nooit direct hebben uitgelaten over wat je wel niet kon oplopen als je op jonge leeftijd seksueel iets had met een meisje, dreigde dat blindheid verre te overstijgen.

Het gemis aan een faciliteit aan huis om een meisje te ontvangen, maakte alles veel gecompliceerder.

Later heb ik wel eens gedacht, had ik toen maar gebruik gemaakt van de “even snel achterom gaan” methode om het meisje in kwestie naar mijn kamer te geleiden.

Mijn blondine en ik kenden elkaar inmiddels een aantal weken en we dachten allebei “nu moet het er maar eens van komen”. Dagen was ik bezig voorbereidingen te treffen. Over hoe het precies moest, had ik slechts een vaag idee. Iets met de onderlichamen tegen elkaar duwen, maar vooral het gebruik maken van een condoom stond mij duidelijk voor ogen.

Eerste drempel was: hoe kom ik aan een condoom. Ik kon moeilijk naar “Tante Greet” gaan, de drogisterij bij ons in het Lodewijk Napoleonplantsoen, en bij haar een voorbehoedsmiddel bestellen.

Tante Greet was veel te goed bevriend met mijn ouders om dit zonder risico te kunnen doen.

Gelukkig had ik nog een oudere vriend, te weten Gerrit. Gerrit woonde op de Koningsweg en hij was bestekzoeker bij de Malba houthandel. Een bestekzoeker heeft niets van doen met het keurig inrichten van een tafel voor een diner, het heeft te maken met het bijeenzoeken van een bestelling van hout. Gerrit had hoe dan ook ervaring in het op bestelling zoeken naar zaken en hij was 10 jaar ouder dan ik en dus gerechtigd, zonder verdacht over te komen, een condoom te bestellen. Aldus geschiedde.

Samen met Ellen trok ik de bewuste avond in november, op zekere afstand gevolgd door Gerrit met het condoom in z’n broekzak, richting het viaduct over de Kromme Rijn - niet ver gelegen van het Stadion Galgenwaard -, alwaar onze amoureuze daad zich moest voltrekken.

Omdat het november was, was het koud en nat. Onder het viaduct stond je weliswaar droog, maar het was natuurlijk verre van ideaal om er iets romantisch van te maken. We weten thans allemaal hoe fijngevoelig de aanpak moet zijn om “de daad” tot volle tevredenheid van beide geliefden te voltooien.

Desalniettemin overhandigde mijn secondant in het spel op exact het juiste moment het voorbehoedmiddel en verdween vervolgens kies naar de achtergrond in het duister.

Het omdoen van een condoom is natuurlijk geen al te

ingewikkelde zaak, des te ingewikkelder was het vervolg.

Het werd één groot fiasco.

Na een half uur "vruchteloos" wederzijds geduw met het onderlichaam, hielden we het voor gezien en begaven we ons weer richting bewoonde wereld.

Het condoom hield ik voor alle zekerheid nog enige tijd om die avond. Ik weet niet zeker of dat was omdat ik nog een nieuwe poging overwoog of dat ik toch 100% zeker wilde zijn dat Ellen niet alsnog zwanger zou geraken. Je hoorde zulke bizarre verhalen in die tijd.

Niet lang na Ellen, kreeg ik omgang met Ineke en Tineke: twee Op-Art meisjes uit Driebergen.

Het waren twee allerliefste en knappe meisjes gehuld in zwartwit kleding. Ineke had bovendien zwart haar, ze was een beetje Indisch, en Ineke had heel licht blond haar.

Beide meisjes hadden er geen moeite mee één vriend te delen en ik had er geen moeite mee om twee meisjes het hof te maken.

Met deze knappe meisjes aan mijn zijde bezocht ik natuurlijk heel wat gelegenheden in Utrecht om mijn ego wat op te poetsen.

Met Ineke, zij was de dochter van een professor, heb ik nog een leuke ervaring thuis in het Lodewijk Napoleonplantsoen gehad.

Ik had mijn ouders op de hoogte gesteld dat ik mijn vriendinnetje mee naar huis zou brengen voor het Paasontbijt. In die tijd, ik was toen 17 jaar, kwam het regelmatig voor dat ik het hele weekend op mijn Tomos weg was. Vandaar dat ik, na een nacht elders te hebben doorgebracht, met Ineke achterop in het LNP arriveerde, om een uur of 11 ‘s morgens.Toen we binnen kwamen kon ik mijn ogen niet geloven.

Daar stond een deftig aangeklede ontbijttafel op ons te wachten met niet alleen allerlei lekkers maar bovendien met vingerdoekjes en bakjes citroenwater bij de borden. Tot dan kende ik zo’n entourage uitsluitend van TV.

Hoe mijn ouders daar ineens op gekomen waren, was zeer verrassend. Maar ja, als een dochter van een professor je huis aandoet, dan moet je natuurlijk even de “Keeping up appearances” houding aannemen.

 

WORDT VERVOLGD

Voor meer gratis verhalen en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/

 

Copyright © All Rights Reserved