LEVEN OP WATER EN BROOD

LEVEN OP WATER EN BROOD

Er zijn tijden geweest dat “Leven op water en brood” geïdentificeerd werd met: als gedetineerde opgesloten zitten in een gevangenis.

Thans zijn we bijna zover dat we als “vrije burgers” van overheidswege op een dieet van water en brood dreigen te worden gezet, waarbij ook het brood nog ter discussie wordt gesteld, terwijl gedetineerden smakelijk kunnen blijven eten en drinken omdat altijd ernstig met hun wensen rekening wordt gehouden.

We worden werkelijk overspoeld door een golf van wereldverbeteraars. Verbeteraars die zich richten op grote onderwerpen als het redden van planeet Aarde en verbeteraars die meer in de marge opereren met het zich vastbijten in het gebruik van bijvoorbeeld suiker.

Wat deze grote en kleine verbeteraars gemeen hebben, is dat ze er een goed belegde boterham aan proberen te verdienen over de rug van eerder genoemde “vrije burgers”. De ene verbeteraar vliegt met een private jet naar alle uithoeken van de wereld om zijn onheilsboodschap over de opwarming van de Aarde te verkondigen, de andere zit in allerlei tv-programmaatjes af te geven op limonademerken die teveel suikerklontjes in het drankje verwerken.

De laatste soort verbeteraars zijn momenteel weer volop in beeld. De brave burgers worden te dik in hun visie en dat komt vooral omdat ze teveel (toegevoegde) suiker consumeren.

Dat moet drastisch veranderen en die verandering kan bereikt worden door belasting te heffen op toegevoegde suiker, laten we het maar gemakshalve BTS noemen, een soort BTW dus.

Ook hier wordt weer gezocht naar de makkelijkste en voor de overheid meest profijtelijke weg: meer belasting heffen.

Kenmerkend hieraan is dat zo’n maatregel weinig aan het consumptiegedrag verandert, maar wel extra geld in het “overheidslaadje” brengt.

Zo’n extra belastingheffing is meestal ook blijvend en wordt niet ingetrokken zodra – onverhoopt - het beoogde doel bereikt wordt.

Zo was de omzetbelasting (BTW) ooit bedoeld het hoofd te bieden aan de gevolgen van een crisis, zoals de kosten van wederopbouw na een oorlog. Nu, blijkbaar zijn we nooit meer uit de crisis gekomen, bestaat die belasting nog altijd. Zo ook “het kwartje van Kok”: het kwartje waarmede de brandstofprijzen werden verhoogd teneinde een gat in de begroting te dichten.

Wim Kok, wie kent hem niet, de man die altijd voorop stond bij het zingen van het socialistische strijdlied de Internationale en dan uit volle borst en overtuiging zong:

“Ontwaakt! verworpenen der Aarde

Ontwaakt! verdoemd in hong‘ren sfeer

Reed‘lijk willen stroomt over de Aarde

en die stroom rijst al meer en meer …….”.

De man die, zodra zijn politieke carrière was beëindigd, deze socialistische Internationale stante pede inwisselde voor de kapitalistische Internationale en wel die van bank-verzekeraar de Internationale Nederlanden Groep, alwaar hij commissaris werd.

Daarbij bleef het niet. Onze Wim werd tevens commissaris bij SHELL, KLM en andere ondernemingen en niet zo lang geleden bij een grote Chinese bank (ik moet in het etymologisch-woordenboek nog eens opzoeken waar het woord kokhalzen zijn oorsprong vindt).

Net zoals met de belasting op alcohol, tabak en andere genotmiddelen, die mogelijk schadelijk zijn voor de gezondheid, zit de overheid helemaal niet te wachten op een situatie dat de burger die middelen massaal vermijdt, dan moet zij immers tal van drastische impopulaire maatregelen treffen om het ontstane gat in de begroting te dichten.

En als die genotmiddelen massaal vermeden worden en dit tot gevolg heeft dat mensen nog langer leven, dan wordt het vergrijzingsprobleem (en de kosten daarvan) nog groter dan het probleem al is.

Net zoals het gebruik van suiker en zout werkt als een sluipmoordenaar, zo werkt het geleidelijk verhogen van de belasting op genotmiddelen, brandstof etc. - en straks dus ook op toegevoegde suiker en wie weet op toegevoegd zout, toegevoegd plezier en ontspanning en ga zo maar door - ook als een sluipmoordenaar van je portemonnee. Steeds een beetje erbij, zodat je er op korte termijn weinig van merkt maar op lange termijn ga je er aan onderdoor.

Ik ben dus tegen invoering van een BTS (belasting op toegevoegde suiker), waardoor straks meer betaald moet worden voor een flesje fris, een appelgebakje met slagroom met een lekker bakkie koffie, een suikerspin, een chocoladeletter en een oneindige reeks andere lekkere producten.

Ik ben voor goede voorlichting over voeding en omdat gezonde voeding zo belangrijk is, moet dat in het onderwijs, net als lichamelijke opvoeding, een verplicht vak worden naast de andere verplichte vakken (als die er nog zijn?).

Ik wil af van al die zogenaamde wereldverbeteraars, want voor je het weet trekken ze nog een heel arsenaal open aan zaken die naar hun opvatting slecht zijn voor de mens. Waar bemoeien die lui zich eigenlijk mee?

Zo langzamerhand is alles wat een mens doet of laat slecht.

De mensen zijn slecht voor zichzelf, ze zijn slecht voor een ander, ze zijn slecht voor de dieren, ze zijn slecht voor het milieu en ga zo maar door, als je het allemaal geloven wilt. Je gaat zo langzamerhand denken dat ze maar beter niet meer geboren moeten worden.

Je mag niet meer roken, je moet minder drinken, je moet minder eten, je moet gezond eten, je moet veel bewegen. Waar houdt die bemoeienis eindelijk eens op?

Iedereen heeft het recht op een ongezond en kort leven - als dit laatste al verband houdt met ongezond leven.

Het duurt niet lang meer of al die wijsneuzen maken voor ons uit dat we nog slechts op water en brood mogen teren.

Wetenschappelijk gezien bestaat er geen ongezond voedsel. Alles waarvan je teveel neemt, kan schadelijk zijn voor je gezondheid. Dat geldt al bij het drinken van water.

Laat ieder zelf bepalen wat en hoeveel dagelijks naar binnen te werken. Dat is de eigen verantwoordelijkheid en, in geval van minderjarigen, de verantwoordelijkheid van de ouders.

Copyright © All Rights Reserved